“Kun jij wat vertellen over je vak?” De collega komt in mijn kantoor en kijkt me vragend aan. Tuurlijk. Altijd goed om het over ontwerpen en aanleggen van tuinen te hebben. “Het gaat om groep 3 van de basisschool,” zegt hij. “Kinderen van een jaar of 6. Als jij het een beetje leuk brengt kiezen ze later vast voor het groen.”

“6 jaar!”, bedenk ik me, wat kan ik nou vertellen aan kinderen van 6!? Voor me ligt een artikel over de genius loci, de geest van de plek. Elke tuin heeft een relatie met de plek. De bodem, het klimaat en de gordijnen. Met z’n allen bepalen ze de geest van de plek. Vandaag moet er ook nog een grote offerte de deur uit en tussendoor moet ik de genius loci uitleggen aan peuterpubers van 6! Ik zie mijn geest al dwalen…

Toch zeg ik ja en binnen anderhalf uur staan er 32 kindertjes, één juf en drie nieuwsgierige moeders in mijn kantoortje van 4 bij 4.

“Wat heb jij een coole telefoon!”, begint gelijk de eerste. Het is duidelijk. Ik kan maar beter meteen beginnen. Ik zet het ontwerp op tafel dat ik vanmiddag ga presenteren en feilloos wijzen ze de tuinonderdelen aan. Dit vind ik toch wel erg leuk en ik merk dat de kinderen er ook lol in hebben. In een vlaag van overmoed neem ik een risico.

De kinderen mogen de kleur van de stoelen bepalen die ik heb ingetekend. Uiteindelijk, na veel soebatten, wordt er unaniem besloten om de loungehoek paars te kleuren en de eethoek roze. Ach, denk ik, ze zullen het wel begrijpen vanmiddag en braaf teken ik de gewenste kleuren in. Het is geen gezicht, maar de kinderen vinden het geweldig.

Dan vraagt een wijsneus vooraan, wat die grote witte vlek op de tekening is. Hoe de kinderen ook raden, van zwembad tot crossbaan, niemand raadt dat de witte vlek het huis is. “Dat is nou de genius loci”, zeg ik, die tuin is er, omdat mensen er wonen. En wonen doe je in een……? “Huis”, zegt de slimme. “Juf mogen we nu op de maaimachine?”

In één keer is de aandacht vervlogen en weg gaat het hele spul naar de machineloods. De rust is wedergekeerd en ik bedenk me dat het toch wel erg leuk is om aan kinderen uit te leggen wat je doet. En wie weet komt er over 20 jaar een gevierd tuinarchitect bij me langs met de mededeling dat hij bij mij op het idee kwam om in het groen te gaan. Al vond hij de maaimachine leuker…