Bij ons in het dorp is een park. Het is niet heel groot, maar het ligt wel mooi centraal. Nou was het park een beetje vervallen. De paden groeiden hier en daar dicht en het zag er allemaal niet echt gezellig uit. Langzaam maar zeker werd het park gemeden en al gauw was het een verzamelplek voor ongure types die je maar beter niet kunt tegenkomen.

Projectontwikkelaars wisten er wel raad mee. Appartementengebouwen, winkels, enkele vrije kavels en nog wat sociale woningbouw en oh ja, ook enkele bomen konden gespaard worden. Want ja, je moest toch kunnen zien dat hier ooit een park was. En zo kwam het plan in de gemeenteraad. Burgemeester en wethouders waren al ‘om’, want ‘er waren toch alleen maar winnaars.’ Dus wie houdt ons tegen?

Een klein en enthousiast groepje burgers. Die hielden het tegen. Zij maakten een plan voor revitalisering en een stevige lobby deed de rest en nu, 5 jaar later, ziet het park er werkelijk schitterend uit. De bomen zijn gezond, de Rhodo’s bloeien en het is er aangenaam en veilig.

En dan is het mooi om te zien hoe zo’n park gaat leven. En dan bedoel ik niet het groen of de vogels, nee, ik bedoel de mensen. Het leeft en het bruist op een manier die niemand voor mogelijk had gehouden. Er worden kerkdiensten georganiseerd. Er zijn concerten. Er is een kunstcommissie, de muziekvereniging repeteert er en zo kan ik nog wel even doorgaan.

Kortom de hele gemeenschap komt en geniet. Er is niemand die nog maar een vinger naar het park durft uit te steken. Hij sterve een langzame dood.

Vanavond is er een feestje ter ere van Halloween. Maar liefst 63 vrijwilligers zijn de hele dag in de weer om er een echt griezelpark van te maken en ’s-avonds, als het donker wordt, loopt er een stoet van 600! kinderen een tocht met echte spoken, vampiers en ander gespuis. Zich volkomen veilig voelend in het donker. Aan de hand van pappa of heel stoer met vriendjes.

Het maakt allemaal niet uit. Vanavond ligt iedereen weer veilig in bed en dat is een prestatie van formaat. Niet alleen voor de vrijwilligers maar ook voor die voorvechters die gezegd hebben: tot hier en niet verder. Er is al genoeg groen verloren gegaan. Hoezo, groen heeft geen waarde?