De hovenier was weer eens op weg. Het betrof een kleine achtertuin in een volksbuurt. Hij wist het nog goed. De eerste keer dat hij hier naartoe reed. Zijn TomTom bracht hem naar een plek in de stad waar hij nog nooit geweest was. Verpaupering, betonnen jaren-50 flats en mistroostigheid maakten dat de hovenier begon te twijfelen. Wat doe ik hier? Hier kan toch nooit een mooie klus uit komen?

De hovenier was weer eens op weg. Het betrof een kleine achtertuin in een volksbuurt. Hij wist het nog goed. De eerste keer dat hij hier naartoe reed. Zijn Tom Tom bracht hem naar een plek in de stad waar hij nog nooit geweest was. Verpaupering, betonnen jaren-50 flats en mistroostigheid maakten dat de hovenier begon te twijfelen. Wat doe ik hier? Hier kan toch nooit een mooie klus uit komen?

Hij bedacht zich dat hij beter kon afbellen. Gewoon, te druk. Hij zette de auto aan de kant om het nummer te zoeken. ,,Maar dat kan ik toch niet maken? Die mensen rekenen op mij! Bovendien ben ik inmiddels al een uur onderweg, dus vort met die geit.”

De klant bleek in een gezellig straatje te wonen in het stadse geweld. Het is er bijna dorps. Hun kleine tuin doet de hovenier denken aan de tuin van zijn vader. Vlijtige liezen staan, keurig op een rijtje, een langzame dood te sterven voor de naderende vorst. ,,Nu zal ik er een goeie klus van maken ook,” dacht de hovenier en schetste het mooiste plaatje dat hij in tijden spontaan op tafel bracht. De klant reageerde direct enthousiast. En prompt kreeg de hovenier de opdracht om de schets uit te werken tot een concreet plan.

En nu is hij op weg om de offerte te presenteren. Eerlijk gezegd weet hij niet wat hij er van moet denken. Zouden ze het bedrag er voor over hebben? Het budget was ter sprake geweest, maar daar deden ze toch een beetje vaag over. ,,Werk het maar eens uit,” had de man gezegd. Voor de zekerheid had de hovenier een tweede schets gemaakt in een goedkopere versie. Dan konden ze kiezen…

De plannen sloten duidelijk aan bij de wensen van de klant. Uitgebreid bespraken ze de keuzes in het ontwerp. De hovenier had overal aan gedacht. Alles zat er in. Alleen was het ene plan twee keer zo duur als het andere.

De man keek zijn vrouw aan: ,, wat vind jij?”. Geen antwoord. ,,Weet jij het al?”, probeerde hij nogmaals. Weer geen antwoord. ,,Meneer de hovenier,” begon de vrouw, ,,wilt u ons even alleen laten? Ik wil dit even met mijn man bespreken.” De verbouwereerde hovenier kreeg nog een kopje koffie in de voorkamer en de schuifdeuren van de kamer en suite gingen dicht.

De koffie was nog niet half leeg, of de deuren gingen weer open. De klant kwam binnen met een fles Bourgogne. ,,Dit moet gevierd worden,” sprak hij grijnzend. ,,We krijgen de mooiste tuin van de wijk”. Dat kon de hovenier beamen. Het was niet voor niets geweest. Zijn twijfel was onterecht. Dat bleek maar weer…