Fons van Kuik, senior onderzoeker WUR PPO Bomen:

"We moeten een landelijke werkgroep bomen instellen. De werkgroep Aesculaap is daarvoor een goede basis. Die groep van grote gemeenten en onderzoek kan worden uitgebreid met (branche)organisaties zoals Stadswerk, de Vereniging Nederlandse Gemeenten, VHG en daarnaast andere spelers in het veld zoals de Nieuwe Voedsel- en Warenautoriteit, IPC Groene Ruimte en verschillende boomverzorgingsbedrijven. Deze groep komt dan één of twee keer per jaar bijeen om de meest actuele problemen in boomverzorgingsland te bespreken. Voor het meest urgente probleem dat onderzoek behoeft, kan dan ad hoc financiering gezocht worden. Op dit moment is dat bijvoorbeeld de essensterfte.

Zo’n werkgroep heeft verschillende voordelen. Ten eerste wordt kennis gebundeld en openbaar gemaakt. Nu maakt iedereen zich zorgen over bepaalde ziekten, maar niemand heeft het overzicht. Die rol gaat de werkgroep vervullen. Bij de groep kun je dan terecht voor de stand van zaken over ziekten en plagen en voor advies hoe deze te bestrijden.

Ten tweede is de werkgroep onafhankelijk. Een eerder initiatief om kennis en advies te bundelen, de Expertgroep Bomen die ik had opgericht met twee adviesbureaus, viel niet goed. Gemeenten wezen op de vermeende commerciële belangen van de twee partijen. In de trant van: ‘Ze zeggen vast dat het erg gesteld is met die en die ziekten omdat ze dan weer werk hebben’. Met een landelijk opererende groep waarin iedereen is vertegenwoordigd, voorkom je dat.

Een derde voordeel is dat je makkelijker de financiering rond krijgt. Een probleem wordt namelijk gedragen door een groot aantal organisaties. Eerder is voor een basisfinanciering gepleit: elke gemeente zou €500 tot €1.000 voor een bomenonderzoeksgroep moeten bijdragen. Daar geloof ik niet meer in, gemeenten willen nu eenmaal direct resultaat zien van hetgeen ze geïnvesteerd hebben. Wanneer je ad hoc financiering zoekt, heb je een concreet probleem benoemd waarvoor geld nodig is. Gemeenten die met het bomenprobleem kampen, bijvoorbeeld de essensterfte, zijn dan eerder geneigd om geld bij te dragen, evenals de rijksoverheid."