Schone schijn
Nee, ik wil het niet hebben over de verkiezingen. Laat ik het u besparen. We hebben genoeg mooie praatjes gehad. Ik wil u spreken over iets anders..
Ik wil u een gewetensvraag stellen…
Kunt u - met de hand op uw hart - beweren dat ú, bij het uitoefenen van uw vak, een zuiver product levert? Of een schone dienst? Kunt u dat?
Mooi! Dan bent u in de minderheid. Want de meesten van ons zijn niet zo zuiver op de graat. Op de keper beschouwd, zijn we zelfs behoorlijk verpest. Vervuilend tot op het bot.
De groene sector staat zich voor om groen en duurzaam te zijn. Werken met de natuur als basis, met beide benen op de grond. Helaas is daar bij de meeste hoveniers en ontwerpers - ook bij mij - weinig meer van over. In de meeste tuinen is de natuur ver te zoeken.
Wat daar erg aan is?
We zouden ons moeten schamen. De branche met heeft zich verlaagd tot een ordinaire productverkoper, aan de leiband van de leveranciers en hun huis-en-tuin-programma’s. Verworden tot wolven in schaapskleren.
Waar is die hovenier, waarop klanten nog écht kunnen vertrouwen? Die tuinen creëert waarin de mens kan aarden. Mijmeren, reflectie, verlangen… Een ontmoeting met de essentie en daarmee met zichzelf.
Juist in deze tijd kunnen we het verschil maken en dat is hard nodig. Niet alleen vanuit een diepgewortelde behoefte vanuit de maatschappij en dus onze klanten, maar ook voor onszelf.
Gewoon onszelf zijn en staan voor een tuin die onderdeel is van de natuur! En niet van het huis! Dat de tuin een verlengstuk is van het huis, dat was een vergissing waar we met zijn allen ingetuind zijn. We dachten in een maakbare wereld te leven, maar raken hier steeds verder van verwijderd. Gelukkig is het tij gekeerd.
Dus hop, aan de slag. Bewust van onze kracht, zoekend naar wat onze klant écht beweegt. Met eerlijke materialen waar geen bloed aan kleeft en roofbouw op is gepleegd. De schone schijn voorbij...
 |
Reageer |
